Səhabədən Ukbe b. Amir (r. a.) belə buyurmuşdur:
Rəsulullah (s. ə. v) üç vaxtda namaz qılmağımızı və cənazəmizi dəfn etməyimizi qadağan etdi. Bu vaxtlar:
* Günəş doğmağa başladığı andan yüksələnə qədər.
* Günorta, günəş zirvəyə çatanda, qərbə doğru meyl edənə qədər.
* Günəş batmağa meyilli olduğu andan batana qədər.
(Müslim, Müsafirin 293; Əbu Davud, Cenâiz 55; Tirmizi, Cenâiz 41, Nəsai, Mevakit 31. Mövzuya dair digər hədislər və izahatlar üçün baxın. İbrahim Canan, Hədis Ensiklopediyası, cild 7, səh. 427-446)
Yuxarıda göründüyü kimi Müslim və Tirmizi kimi insanlar bu vəziyyəti qəbul etmiş və Quranda yazılanları yalanlamışlar.
Əvvəlcə özümüzə bir sual verək. Sizcə, Peyğəmbərimiz Hz. Muhəmməd (s.ə.v) dünyada hansısa vaxtda insanların namaz qılmasının qarşısını almaq üçün bir söz, bir hədis deyərmi?
Sözügedən vaxtların dünyada olmadığı bir an yoxdur. Başqa sözlə, dünyanın hər an bir yerində günəş doğub zirvədə olur və batır.
Uca Allahımız qullarına yalnız aşağıdakı ayə çərçivəsində namaz qılmasını qadağan etmişdir:
Ey iman gətirənlər! Sərxoş ikən nə dediyinizi bilənə qədər və cünub olduğunuz zaman – yolçular istisna olmaqla – qüsl edənədək namaza yaxınlaşmayın! Əgər xəstə, yaxud səfərdə olsanız və ya sizdən biri ayaq yolundan gəlsə, yaxud qadınlarla yaxınlıq etsəniz (cinsi əlaqədə olsanız), (qüsl və ya dəstəmaz üçün) su tapmasanız, təmiz bir torpaqla təyəmmüm edin; (torpağı) üzünüzə və əllərinizə sürtün! Həqiqətən, Allah əfv edəndir, bağışlayandır. (Nisa surəsi, 43)
Təəssüf ki, Quran ayələrini görməməzliyə vuraraq “bunlar Peyğəmbərin kəlamıdır” deyərək milyonlarla insanı arxalarınca sürükləyən bəzi insanlar həm Uca Allahımıza, həm də əziz Peyğəmbərimizə (s.ə.v) və Allah yolunda olan qullarını təhqir etmiş və yalan söyləmişlər.
