“İnsanlardan elələri var ki, Allahdan qeyrilərini Ona şərik qoşur və onları Allahı sevdikləri kimi sevirlər. İman edənlərin Allaha olan sevgisi isə daha qüvvətlidir…” (Bəqərə surəsi, 165)
Bu ayə açıq şəkildə göstərir ki, bəzi insanlar Allahın yanında başqa varlıqları sevərək, onları həddən artıq ucaldırlar. Halbuki, iman edənlərin Allaha olan sevgisi daha möhkəm və saf olmalıdır.
Təəssüf ki, zamanımızda bəzi cahil dini liderlər və özlərini “mücəddid” və ya “müctəhid” adlandıran şəxslər, Quranın açıq hökmünü bir kənara qoyaraq, insanların sözünü Qurandan daha üstün tuturlar. Quranda açıqca ifadə olunmuş bir hökmü dedikdə, “filan alim belə deyib” deyərək Quranı ikinci plana atmağa çalışırlar. Halbuki bir müsəlman üçün Quranın hökmü mütləqdir və dəyişdirilə bilməz. Quranın bir hökmünü inkar etmək və ya üstün tutmamaq insanı dinin əsaslarından uzaqlaşdırar.
Bir çox hallarda, hədis adı altında uydurulmuş rəvayətlər gətirilir və bu rəvayətlər Quranla açıq şəkildə ziddiyyət təşkil edir. Əgər bir rəvayət Quranla ziddirsə, müsəlmanın vəzifəsi Quranın hökmünə tabe olmaqdır, başqa söz və rəvayətləri Quranın önünə keçirmək deyil. Çünki Allahın sözü ən doğrudur və dəyişdirilməzdir.
Ayənin davamında isə belə xəbərdarlıq edilir:
“…Kaş zalımlar əzabı görəcəkləri zaman anlayacaqları kimi, bütün gücün Allaha məxsus olduğunu və Allahın əzabının şiddətli olduğunu dərk edəydilər” (Bəqərə surəsi, 165)
Bu ayə bir daha göstərir ki, sonunda bütün insanlar — xüsusən də Quranın hökmlərini görməməzliyə vuranlar — bütün qüvvənin və hakimiyyətin yalnız Allaha məxsus olduğunu anlayacaqlar.
İman edənlər bilirlər ki, bu həqiqət ən bariz şəkildə İslamın yer üzünə hakim olduğu dövrdə, Hz. Mehdi və Hz. İsa Məsih zühur etdikdə daha aydın görünəcək. O gün insanlar Qurana tam tabe olmağın və yalnız Allahı sevib Ona yönəlməyin nə qədər böyük bir nemət olduğunu dərk edəcəklər.
