Nazi ideologiyası ilə Hinduizm arasında çox dərin əlaqələr vardır. Bilindiyi kimi nazi ideologiyasının təməlini, Ari irqin üstünlüyünü təmin etmək və bu irqin mədəniyyətini dünyaya suveren etmək meydana gətirər. “Ari irq”, eyni zamanda Hinduizm dinini də qurmuş olan Arilərdır.
Hinduizmin, e.ə. 2500-1500-cü illəri arasında Şimal-Qərbdən gələrək bütün Şimali Hindistanı işğal edən Arilər tərəfindən qurulub. Hinduizmdəki mərhəmətsiz kasta sistemini quran, özlərini bu sistemin təpəsinə yerləşdirən, bütpərəstliyi bu dinin təməli halına gətirənlər, yenə Arilərdır. Qısacası Hinduizm, bir Ari istehsalıdır. Necə ki, tarixçilər “Hind-Ari” (Indo-Ari) dilindən və mədəniyyətindən danışarlar. Dünya tarixinin əhəmiyyətli hissələrindən biridir bu mədəniyyət.
Digər bir əhəmiyyətli mədəniyyət isə Orta Şərqdə inkişaf etmiş olan “Sami” və ya digər bir ifadə ilə “Semitik” mədəniyyətdir. İki fərqli mədəniyyət arasındakı çox təməl fərq, Hind-Ari mədəniyyətinin bütpərəst inanclara sahib olması, Sami mədəniyyətinin isə vəhyə söykənən İlahi dinlərə bağlı olması və Tövhid (Tək Allah) inancını mənimsəməsidir. Sami xalqların ən əhəmiyyətliləri, şübhəsiz ərəblər və yəhudilərdir.
Avropalıların böyük hissəsi isə etnik mənşə olaraq Hind-Ari qaynaqlıdır. Bu səbəbdən miladdan əvvəlki Avropa tarixi, Hind-Ari mədəniyyətində nəzərdə tutulduğu kimi, bütpərəst, döyüşçü, barbar, mərhəmətsiz bir dünyadır. Ancaq I əsrdən etibarən, bu mədəniyyətin azğın elementlərindən xilas olmağa və xristianlığı qəbul edərək Tək Allah inancını və İlahi dinlərin əxlaqi meyarlarını mənimsəməyə başlamışlar. Bir başqa deyişlə, xristianlığın Avropaya suveren olması, eyni zamanda Hind-Ari mədəniyyətinin məğlubiyyətə uğradılması mənasını vermişdir.
Ancaq 19-cu əsr Avropasında qəribə bir ideologiya doğulur: Sami mədəniyyətinə (və təbii ki, İlahi dinlərə) düşmən olan, bunun yerinə Avropalıların yenidən Hind-Ari mədəniyyətinə dönməsi lazım olduğunu müdafiə edən irqçi, yeni-bütpərəst bir ideologiya. “Encyclopedia Britannica”, bu ideologiyanın mənşəyini və nazilərə necə uzandığını belə açıqlayır:
“19-cu əsrdə Comte de Gobineau və daha sonra onun təqibçisi Houston Stewart Chamberlain tərəfindən israrla müdafiə olunan bir fikir doğuldu. Bu, Hind-Avropa dillərini danışan “Ari irqi”nin insanlığın qeyd etdiyi bütün inkişafların memarı olduğu və samilərə, “sarı irqə” və “qaralara” qarşı əxlaqi baxımdan üstün olduğu fikri idi. Nordik, ya da digər bir ifadə ilə Alman xalqlar, ən saf “Arilər” olaraq qəbul edilməyə başlandı, 20-ci əsrin ikinci yarısında antropoloqlar tərəfindən çürüdüləcək olan bu fikir, Adolf Hitler və nazilər tərəfindən mənimsənəcək və Alman hökumətinin yəhudiləri, qaraçıları və digər “Ari olmayanları” yox etmə siyasətinin təməli olacaqdı.”
Qısacası Nazi ideologiyasının əsası, Hinduizmin də təməlini meydana gətirən Ari mədəniyyətinin dirildilməsi idi. Necə ki, Nazi ideologiyasını quranlar Hinduizmə böyük maraq duymuşlardı. Nazilərin gizli (sehrli, əsrarəngiz) fikirlərinin qabaqcılı olan Helena Petrovna Blavatsky, paqan inanışların mənşələrini tapmaq üçün Hindistana getmiş və orada illərcə yaşamış bir Hinduizm pərəstişkarı idi.
Nasizmin bir başqa qabaqcılı sayılan, sonradan SS-lər tərəfindən mənimsənəcək olan yan-yana iki S simvolunu ilk dəfə istifadə edən Guido von List, 1904-cü ildə Viyanada “Guido von List” dərnəyini qurmuşdu və bu qəribə birliyin ən diqqət çəkici xüsusiyyətlərindən biri, Hinduizmdəki Tantra rituallarının tətbiqi idi.
Nazilərin məşhur simvolu olan Svastika da əslində bir hindu simvolu idi. Qərb dillərində qammalı xaç mənasını verən Svastika sözü, Hind dili olan Sanskritçədə “soylu olmaq” mənasını verirdi və Hinduizmi quran Arilərı ifadə etmək üçün istifadə edilən bir anlayış idi. Svastikanı Almaniyada ilk dəfə Thule dərnəyi adlı gizli bir təşkilat istifadə etmişdi və nazilər də bu simvolu bu təşkilatdan götürmüşlərdi. Hitler “Mein Kampf” (savaşım) adlı məşhur kitabının 2-ci cildində, 7-ci hissədə, Svastikanın bir Ari simvolu olduğunu öyünərək açıqlamışdı.
Bu gün Svastika Hindistanda hələ də çox məşhur şəkildə istifadə edilir, çünki bu simvol batil hindu dinində xəyali ilah Ganeşanı təmsil edir. “Hindistanın Svastika tanrısı” adlı bir məqalədə, bu mövzuda aşağıdakı məlumatlar verilir:
“Milyonlarla Hindli üçün, Ganeşa hindu panteonundakı (bütpərəst bir xalqın bütün uydurma tanrılarına verilən ad) ən əhəmiyyətli ilahdır; çünki ancaq onun vasitəsilə hindular ruhi kainatdakı digər tanrılara olan dualarını çatdıra bilərlər… Ganeşanın ana simvolu olan Svastika isə, iki varlıq aləminin arasındakı əlaqə nöqtəsi olaraq görülür: Gündəlik həyatın reallıqdan kənar və ruh, əfsanə və sehrin daxili, zamansız aləmi. Hindistanda hara getsəniz, Svastikanın sərgiləndiyini görə bilərsiniz. Ev xanımları tərəfindən eşikləri və qapıları simvolik olaraq qorumaq; rahiblər tərəfindən mərasimləri və qurbangahları bəzəmək; iş adamları tərəfindən isə hesab dəftərlərinin açılış səhifələrini müqəddəs hesab etmək üçün istifadə edilər.”
Hindi simvollarını mənimsəyən Nazilərin hindu və digər Uzaq şərq dinlərinə olan əlaqəsi isə tarixçilər tərəfindən detallarıyla ortaya qoyulmuş bir həqiqətdir. Oksford Universitetindən məşhur tarixçi Nicholas Goodrick-Clarkenin “The Occult Roots of Nazism” (Nasizmin okkultizm mənşələri) adlı kitabı (1992) bu mövzudakı təməl əsərlərdən biridir. Clarkenin açıqladığı kimi, Nazilərin Hinduizm və bənzəri bütpərəst inanclarla olan əlaqəsi simvollar səviyyəsində qalmamış, bu bütpərəst inancları dəstəkləmək üçün bir çox iş icra etmişlər.
Digər yandan Nazilərin neo-bütpərəst və neo-Ari ideologiyasına qapılaraq ömrünü Hinduizmə həsr edən maraqlı şəxsiyyətlər də vardır. Yenə Nicholas Goodrick-Clarkenin qələmə aldığı “Hitlers Priestess: Savitri Devi, the hindi-Ari Myth and Neo Nazism” (Hitlerin rahibəsi: Savitri Devi, hindi-Ari əfsanəsi və Neo Nasizm) adlı kitabda, Savitri Devi adlı fanatik bir nazinin Hitleri dəstəkləmək üçün Hindistanda etdiyi işlər izah edilir.
1905-ci ildə İngilis və Yunan ana-atanın qızı olaraq və Maximiani Portas adıyla Londonda doğulan Savitri, böyüdükcə bütpərəst Ari mədəniyyətinə böyük heyranlıq duyar və 1932-ci ildə Ari mədəniyyətinin köklərini axtarmaq üçün Hindistana gedər. Savitri Devi adını, Hinduizmə olan heyranlığından ötəri sonradan götürər. Haqqında yazılan bir məqalədə, fikir və fəaliyyətləri belə izah edilir:
“Müasir dünyada Hinduizmin yeganə yaşayan Ari mirası olduğunu düşünürdü və yalnız Hinduizmin yəhudi-Xristian inancına qarşı qoya biləcəyinə inanırdı.”
“(Kasta sistemində bəhs edilən) saf irq olaraq gördüyü Brahmanlara böyük heyranlığı vardı. Ari-Nazi hərəkətinə və Hinduizmə olan tərəfdarlığı, iki dünya müharibəsi arasındakı dövrdə Hindistandakı siyasi arenaya girməsinə səbəb oldu. 30-cu illərin sonunda, hindu Mahasabha və The Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) kimi milliyyətçi hindu təşkilatlarıyla əməkdaşlıq içində idi, ki bu təşkilatlar müsəlmanların yüksəlişini dayandırmaq üçün sürətlə böyüyürdülər.”
“1937-ci ildə, Kalkütadakı hindu missiyasının başçısı olan Srimat Swami Satyanand ilə tanış oldu və ona xidmətlərini təqdim etdi. Satyananda Hindistanın Ari tanrılarına hörmət göstərən tək ölkə olduğunu və dolayısilə yəhudilərin təsirini dayandıra biləcəyini izah etdi. Satyanand isə, bu fikirlərdən təsirlənmiş bir şəkildə, Deviyə, onun böyük pərəstişkarı olduğu Adolf Hitlerin əslində Vişnu adlı Hind tanrısının bədən tapmış halı olduğunu söylədi.”
Yəni radikal hindu milliyyətçiləri, Hitleri “bədən tapmış hindu tanrısı” olaraq görürdülər! Bu batil inanış, əslində hər ikisi də ağıldan kənar inanc olan Nasizm ilə Hinduizmin ortaqlığını ortaya qoyurdu. Bu ortaqlığın diqqətə çarpan bir istiqaməti də, anti-Semitizm idi, yəni tək Allaha inanan Samilərə düşmənlik. Nazi anti-Semitizmi yəhudilərə və qismən xristianlara istiqamətli idi. Hindi anti-Semitizminin hədəfi isə Hindistan yarımadasındakı müsəlmanlar idi. Eyni məqalədə yazar bunları ifadə edir:
1939-cu ildə Devi, Hindi missiyasının köməyi ilə, “Hindulara xəbərdarlıq” başlıqlı kitab nəşr etdi. Kitabda Konqresin dünyəvi siyasətlərinə şiddətlə qarşı çıxır, Hindistanın yalnız hindu şəxsiyyətinə sahib olduğunu vurğulayır və hindulara, müsəlmanların güclənməsinə mane olmaları üçün çağırış etdi.
1930-cu illər boyunca edilən bu “çağırış”lar, hindu fanatikliyinin daha da böyüməsinə səbəb olacaq və bunun ağır nəticələri 40-cı illərdə ortaya çıxacaqdı. Hindistanın müstəqilliyini qazanması və ardından Pakistanın qurulmasıyla birlikdə, hindular və müsəlmanlar arasındakı gərginlik gedərək böyüyəcək və hindu hücumları ilə başlayan hadisələrdə minlərlə günahsız insan öləcəkdi. Hindi fanatizmi, mülayimliyi müdafiə edən hinduları belə hədəf alacaq, müsəlmanlarla hinduların sülh içində bir yerdə yaşamalarını müdafiə edən Mahatma Qandinin fanatik bir hindu tərəfindən qətl edilməsi, bunun ən təəccüblü nümunəsi olacaqdı.
