İki ordunun üz-üzə gəldiyi gün sizin başınıza gələn fəlakət də yalnız Allahın izni ilə oldu ki, möminləri ayırd etsin Və münafiqləri bəlli etsin. Onlara: “Gəlin, Allah yolunda vuruşun, yaxud müdafiədə olun!” – deyildiyi zaman onlar belə dedilər: “Əgər vuruşmağı bilsəydik, əlbəttə, sizin arxanızca gələrdik”. Onlar o gün imandan çox küfrə yaxındılar. Qəlbində olmayan bir şeyi ağızları ilə söyləyirlər. Halbuki, Allah onların (qəlbində) gizlətdikləri şeyi daha yaxşı bilir. (Evlərində) oturub qardaşları barəsində: “Əgər bizə tabe olsaydılar, öldürülməzdilər”, – deyənlərə de ki: “Onda, əgər doğru deyirsinizsə, ölümü özünüzdən uzaqlaşdırın!” (Ali İmran surəsi, 166-168)
Bu ayələrin Axırzamana işarə edən tərəfi, iki topluluğun, yəni Mehdiyyət və Dəccaliyyətin qarşı-qarşıya gəldiyini görürük. Mehdiyyətin məruz qaldığı çoxsaylı hücumlar, istər İngilis Dərin Dövləti, istər ateist masonlar, istərsə də münafiqlər və küfr cəbhəsindən gələn təzyiqlər olsun, əslində Allahın icazəsi ilə baş verir. Əgər Allah bunları yaratmasa, Mehdiyyətin bir mənası olmazdı. Çünki Mehdiyyətin mütləq şəkildə hücuma, təzyiqə, münafiqə və kafirə ehtiyacı vardır. Bu qarşıdurma, möminlərin seçilib ayrılması və münafiqlərin bəlli olması üçün ilahi bir plandır.
Bu çərçivədə, istər İngilis Dərin Dövləti, istərsə də Darvinizm kimi fəlsəfi sistemlər, Mehdiyyətin, yəni Hz. Mehdinin fikrən məğlub etməsi üçün Allah tərəfindən xüsusi olaraq yaradılmışdır. Münafiqlər və küfr əhli də eyni məqsədlə, həmişə zəif və gücsüz bir şəkildə yaradılır. Məsələn, Darvinizm dünyada fikrən məğlub edilməsi ən asan olan, son dərəcə elmdən kənar olan, rəzalət dərəcəsində boş və məntiqsiz bir nəzəriyyədir.
Darvinin təkamül nəzəriyyəsinin əsl adı əslində “Yalan Nəzəriyyəsi”dir. Yalanın sistemləşdirilmiş formasına Darvinizm deyilir. Yəni saxtakarlıqların və yalanların bir araya gətirilməsi, saxta dəlillərin və yalan izahların formalaşdırılması ilə meydana çıxmış şeytani bir fəlsəfədir. Bu nəzəriyyə istisnasız olaraq tamamilə yalanlarla doludur. Onun tərəfdarları həmişə yalan danışır, heç vaxt doğru söyləmirlər. Eyni zamanda, ateistlər və darvinistlər olduqca qürurlu olurlar və məğlubiyyətlərini əsla qəbul etmirlər.
Çıxılmaz vəziyyətdə qaldıqları üçün köhnəlmiş dəlilləri təkrar-təkrar ortaya atırlar. Bir zülalın təsadüfən meydana gələ bilməyəcəyini onlara dedikdə, onlar “zülal palçığın içində öz-özünə əmələ gəldi” deyirlər. Bunun necə mümkün olduğunu soruşduqda isə “möcüzə ilə olar” və ya “yadplanetlilər gəlmiş ola bilər” kimi məntiqsiz cavablar verirlər. Bu qədər rəzalətə və özünü kiçiltməyə nə ehtiyac var? Sadəcə “bir Yaradan var” desələr, hər şey həll olunar. Ən azından “bir varlıq yaratdı” demələri belə kifayətdir, ancaq bunu da edə bilmirlər.
